Shadow of the Colossus (2005)
Fumito Ueda'nın 'Eksiltme Tasarımı', Yaşayan Dağlar ve Video Oyunlarının Sanatsal Zirvesi
Ekim 2005'te Sony Computer Entertainment tarafından PlayStation 2 için piyasaya sürülen Shadow of the Colossus (Japonya'da Wanda to Kyozō), yönetmen Fumito Ueda ve Team Ico ekibinin video oyunlarının meşru bir yüksek sanat formu olduğunu tartışmasız biçimde kanıtladığı şiirsel bir şaheserdir. Sıradan düşmanları, köyleri ve zindanları tamamen ortadan kaldıran 'eksiltme yoluyla tasarım' (design by subtraction) anlayışıyla; sevdiği kızı diriltmek için sadık atı Agro ile ıssız topraklarda 16 devasa yaratığı (Colossi) tırmanarak öldüren genç Wander'ın trajik hikayesini anlatır.
Eksiltme Tasarımı ve Hareket Eden Canlı Zindanlar
Fumito Ueda, video oyunlarını dolduran gereksiz unsurları tek tek ayıkladı: Oyunda konuşan NPC'ler, dükkanlar, ekipman yükseltmeleri ve küçük düşmanlar yoktu; sadece rüzgarın uğuldadığı devasa ıssız bir coğrafya ve 16 devasa Colossus vardı. Her Colossus, oyuncunun kürklerine tutunup tırmanması gereken devasa birer 'yaşayan zindan ve bulmaca' gibi tasarlandı. Wander'ın kollarındaki tutunma dayanıklılığı (stamina çemberi), fiziksel yorgunluğu oyuncunun parmaklarına aktardı.
Ahlaki Suçluluk, Kow Otani ve Sanatsal Zafer
Kow Otani'nin görkemli orkestral müzikleri, devasa bir canavar yere serildiğinde coşkuyla değil, derin bir hüzün ve keder ağıtıyla çalıyordu. Oyuncu, kendi bencil arzusu uğruna doğanın masum devlerini katlettiğini fark ederek derin bir ahlaki suçlulukla baş başa kalıyordu. Smithsonian Müzesi'nin daimi sanat koleksiyonuna seçilen Shadow of the Colossus; Hidetaka Miyazaki'den Guillermo del Toro'ya kadar modern sanatçıların ilham kaynağı oldu.